۳-۱-۷-۴ بررسی وجود تفاوت دیدگاه پاسخگویان در انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید بر اساس درآمد ۸۸

 

۴-۱-۷-۴ بررسی وجود تفاوت دیدگاه پاسخگویان در انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید بر اساس تحصیلات ۸۹

 

۲-۷-۴ مقایسه میزان رضایت از خرید در بانه بر اساس اطلاعات دموگرافیک ۹۱

 

۱-۲-۷-۴ بررسی وجود تفاوت در رضایت از خرید در بانه بر اساس جنسیت ۹۱

 

۲-۲-۷-۴ بررسی وجود تفاوت دیدگاه پاسخگویان در رضایت از خرید در بانه بر اساس سن ۹۱

 

۳-۲-۷-۴ بررسی وجود تفاوت دیدگاه پاسخگویان در رضایت از خرید در بانه بر اساس درآمد ۹۲

 

۴-۲-۷-۴ بررسی وجود تفاوت دیدگاه پاسخگویان در رضایت از خرید در بانه بر اساس تحصیلات ۹۳

 

۱-۵ مقدمه ۹۵

 

۲-۵ نتایج یافته های تحقیق ۹۵

 

۳-۵ نتایج استنباطی ۹۷

 

۱-۳-۵ نتایج فرضیه اصلی ۹۷

 

۲-۳–۵ نتایج فرضیه فرعی ۱ ۹۸

 

۳-۳-۵ نتایج فرضیه فرعی ۲ ۹۸

 

۴-۳-۵ نتایج فرضیه فرعی ۳ ۹۸

 

۴-۲-۵ نتایج کاربردی ۹۹

 

۱-۲-۴-۵مستقیم ۹۹

 

۲-۲-۴-۵غیر مستقیم ۹۹

 

۵-۲-۵ پیشنهاداتی برای تحقیقات اینده ۱۰۰

 

۶-۲-۵ محدودیتهای تحقیق ۱۰۰

 

فهرست منابع: ۱۰۱

 

منابع فارسی ۱۰۱

 

منابع لاتین ۱۰۳

 

منابع الکترونیکی ۱۰۶

 

فهرست جداول

 

عنوان صفحه

 

جدول شماره ۱-۲ : محرک‌های ممکن برای خرید گردشگری ۱۲

 

جدول ۲-۲ : ده دلیل برای خرید ۱۳

 

جدول۳-۲ : جدول موضوعات مرتبط با خرید کارکردی ۲۲

 

جدول ۵-۲ : انواع سوغاتی ها ۳۶

 

جدول شماره ۶-۲ : نمایش بخش‌های بانه ۴۵

 

جدول ۷-۲ لیست اماکن اقامتی ۴۶

 

جدول ۸-۲: متوسط اقامت گردشگران در شهر بانه طی سال‌های ۱۳۸۴-۱۳۹۱ ۴۷

 

جدول ۹-۲: درصد اشغال واحدهای اقامتی شهر بانه طی ۱۳۸۴-۱۳۹۱ ۴۸

 

جدول ۱۰-۲: گردشگران ورودی به شهر بانه طی سال‌های ۱۳۸۴-۱۳۹۱ ۴۸

 

جدول ۱-۳ : نمایش نوع تحقیق حاضر از جنبه‌های مختلف ۵۵

 

جدول ۲-۳ : متغیرهای تحقیق ۵۶

 

جدول ۳-۳ ترکیب سوالات پرسشنامه و متغیرهای مورد بررسی در هر سوال ۵۸

 

جدول ۴-۳ : ترکیب سوالات پرسشنامه و متغیرهای مورد بررسی در ان ۵۸

 

جدول ۵-۳ : سنجه های طیف لیکرت ۵۹

 

جدول شماره (۳-۳): میزان آلفای کرونباخ پرسشنامه ۶۰

 

جدول۱-۴: توزیع فراوانی مربوط به جنسیت پاسخ دهندگان ۶۴

 

جدول ۲-۴: توزیع فراوانی مربوط به سن پاسخ دهندگان ۶۵

 

جدول ۳-۴: توزیع فراوانی مربوط به درآمد پاسخ دهندگان ۶۶

 

جدول۴-۴: توزیع فراوانی مربوط به تحصیلات پاسخ دهندگان ۶۷

 

جدول ۵-۴: توزیع فراوانی مربوط به کالای خریداری شده پاسخ دهندگان ۶۸

 

جدول ۶-۷: توزیع فراوانی مربوط به مبدأ پاسخ دهندگان ۶۹

 

جدول ۷-۴: توزیع فراوانی مربوط به میزان رضایت از خرید در بانه پاسخ دهندگان ۷۱

 

جدول ۸-۴: توزیع فراوانی مربوط تعداد شب‌های اقامت افراد در بانه ۷۲

 

جدول ۹-۴: توزیع فراوانی مربوط به متوسط هزینه اقامت پاسخ دهندگان ۷۳

 

جدول ۱۰-۴: توزیع فراوانی مربوط به متوسط هزینه حمل و نقل پاسخ دهندگان ۷۴

 

جدول ۱۱-۴: توزیع فراوانی مربوط به حساسیت نسبت به تغییر قیمت‌ها توسط پاسخ دهندگان ۷۵

 

جدول ۱۲-۴: توزیع فراوانی پیش‌بینی حداکثر هزینه برای خرید کالا توسط پاسخ دهندگان ۷۶

 

جدول ۱۳-۴: توزیع فراوانی مربوط به پرداخت حداکثر هزینه برای خرید کالا توسط پاسخ دهندگان ۷۷

 

جدول۱۴-۴: تحلیل آماری مربوط به سوالات انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید ۷۸

 

جدول ۱۵-۴: نتیجه آزمون نرمال بودن متغیرهای مستقل ۷۹

 

جدول ۱۶-۴: آزمون میانگین یک جامعه آماری ۸۰

 

جدول ۱۸-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت رونق بازارچه‌های مرزی ۸۱

 

جدول ۱۸-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت مزیت قیمتی بازارچه‌های مرزی ۸۲

 

جدول ۱۹-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت کالاهای بازارچه‌های مرزی ۸۳

 

جدول ۲۰-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت مقصدهای شکل گرفته ناشی از فعالیت بازارچه‌های مرزی ۸۵

 

جدول ۲۱-۴: نتیجه آزمون T نمونه های مستقل جهت بررسی وجود تفاوت در انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید بر اساس جنسیت ۸۶

 

جدول ۲۲-۴: آنالیز واریانس بررسی وجود تفاوت دردیدگاه پاسخگویان بر اساس سن در ارتباط با انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید ۸۷

 

جدول۲۳-۴: رتبه بندی جریان مؤثر اطلاعات بر اساس سن ۸۸

 

جدول ۲۴-۴: آنالیز واریانس بررسی وجود تفاوت دردیدگاه پاسخگویان بر اساس درآمد در ارتباط با انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید ۸۸

 

جدول۲۵-۴: رتبه بندی انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید و ابعاد آن بر اساس درآمد ۸۹

 

جدول ۲۶-۴: آنالیز واریانس بررسی وجود تفاوت دردیدگاه پاسخگویان بر اساس تحصیلات در ارتباط با انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید ۹۰

 

جدول۲۷-۴: رتبه بندی قیمت و مقصد بر اساس تحصیلات ۹۰

 

جدول ۲۸-۴: نتیجه آزمون T نمونه های مستقل جهت بررسی وجود تفاوت در رضایت از خرید در بانه بر اساس جنسیت ۹۱

 

جدول ۲۹-۴: آنالیز واریانس بررسی وجود تفاوت دردیدگاه پاسخگویان بر اساس سن در ارتباط با رضایت از خرید در بانه ۹۱

 

جدول ۳۰-۴: آنالیز واریانس بررسی وجود تفاوت دردیدگاه پاسخگویان بر اساس درآمد در ارتباط با رضایت از خرید در بانه ۹۲

 

جدول۳۱-۴: رتبه بندی رضایت از خرید در بانه بر اساس درآمد ۹۲

 

جدول ۳۲-۴: آنالیز واریانس بررسی وجود تفاوت دردیدگاه پاسخگویان بر اساس تحصیلات در ارتباط با رضایت از خرید در بانه ۹۳

 

جدول ۸-۴: توزیع فراوانی مربوط تعداد شب‌های اقامت افراد در بانه ۷۲

 

جدول ۹-۴: توزیع فراوانی مربوط به متوسط هزینه اقامت پاسخ دهندگان ۷۳

 

جدول ۱۰-۴: توزیع فراوانی مربوط به متوسط هزینه حمل و نقل پاسخ دهندگان ۷۴

 

جدول ۱۱-۴: توزیع فراوانی مربوط به حساسیت نسبت به تغییر قیمت‌ها توسط پاسخ دهندگان ۷۵

 

جدول ۱۲-۴: توزیع فراوانی پیش‌بینی حداکثر هزینه برای خرید کالا توسط پاسخ دهندگان ۷۶

 

جدول ۱۳-۴: توزیع فراوانی مربوط به پرداخت حداکثر هزینه برای خرید کالا توسط پاسخ دهندگان ۷۷

 

جدول۱۴-۴: تحلیل آماری مربوط به سوالات انتخاب شهر بانه به عنوان یک مقصد خرید ۷۸

 

جدول ۱۵-۴: نتیجه آزمون نرمال بودن متغیرهای مستقل ۷۹

 

جدول ۱۶-۴: آزمون میانگین یک جامعه آماری ۸۰

 

جدول ۱۸-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت رونق بازارچه‌های مرزی ۸۱

 

جدول ۱۸-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت مزیت قیمتی بازارچه‌های مرزی ۸۲

 

جدول ۱۹-۴ :آزمون میانگین یک جامعه آماری برای بررسی وضعیت کالاهای بازارچه‌های مرزی ۸۳

 

فنون مورد استفاده در IBCT در سه طبقه اصلی قرار می‌گیرند: فنون پذیرش، فنون تحمل، و فنون تغییر.

 

در IBCT هدف بیشتر ایجاد پذیرش است تا تغییر مستقیم و تأکید اولیه این رویکرد کمک به زوجین برای پذیرش جنبه‌هایی از رفتار است که قبلاً آن ها را غیرقابل پذیرش درنظر می‌گرفتند (چپمن^[۷۴] و کامتون^[۷۵] ۲۰۰۳). البته منظور از پذیرش تسلیمِ با اکراه و رضا دادن از روی اجبار به وضعیت موجود نیست. سوختن و ساختن هم نیست. بلکه پذیرش جایگزینی امیدوارانه برای زوجهایی فراهم می‌آورد که با مشکلاتی مواجهند که به راهبردهای معمول تغییر پاسخ نمی‌دهند (دیمیجیان و همکاران، ۲۰۰۲) و به زوجها کمک می‌کند که «از مشکلات غیرقابل حلشان به عنوان وسایلی برای ایجاد نزدیکی و صمیمیت بیشتر استفاده کنند» (جیکوبسون و همکاران، ۲۰۰۰، ص ۳۵۲).

 

ایجاد پذیرش نه تنها برای بهبود رابطه مفید است، ضمناً ایجاد تغییر را نیز تسهیل می‌کند، و از آنجا که مشکل کلیدی زوجها کشمکش برای تغییر است (چپمن و کامتون، ۲۰۰۳)، ایجاد پذیرش اغلب می‌تواند به صورت کارا تری از راهبردهای مستقیم ایجاد تغییر در TBCT، تغییر ایجاد کند (جیکوبسون و همکاران، ۲۰۰۰). دو تکنیک اصلی IBCT برای ایجاد پذیرش عبارتند از: «پیوند همدلانه» و «بی‌طرفی متحدانه» (جیکوبسون وکریستنسن، ۱۹۹۶).

 

۱- پیوند همدلانه

 

شامل راهبردهایی برای ایجاد بافتی است که باعث افزایش بیان احساسات و افکاری شود که همدلی طرف مقابل را فرامی‌خوانند، در مقابل راهبردهایی که دفاع و عدم پذیرش را فرا می‌خوانند (چپمن و کامتون، ۲۰۰۳). هنگام ورود یک زوج به درمان عموماً هر دوی زوجین در حال تجربه‌ درد و رنج زیادی هستند. اما هنگام ابراز این درد و رنج، اغلب این کار را با متهم کردن و سرزنش طرف مقابل انجام می‌دهند، که معمولاً ناراحتی را در رابطه بیشتر می‌کند. هدف پیوند همدلانه، ممکن ساختن بیان درد و رنج زوجین به شیوه‌ای است که شامل اتهام و سرزنش نباشد تا منجر به ایجاد همدلی و پذیرش در طرف مقابل شود (دیمیجیان^[۷۶] و کریستنسن و مارتل^[۷۷]، ۲۰۰۲). یکی از راهبردهایی که درمانگر IBCT در راستای این تکنیک استفاده می‌کند، تشویق زوجین برای بیان جنبه ملایم‌تر تجربه‌ هیجانی­شان است تا جنبه تندتر آن، مثلاً ابراز غمگینی به جای خشم (چپمن و کامتون، ۲۰۰۳). البته توجه داشته باشید که منظور از «ملایم» و «تند»، کارکرد سخنان است نه شکل یا محتوای آن ها. خود افشایی ملایم، خودافشایی‌ای است که در عمل واکنش هیجانی طرف مقابل را ملایم‌تر کند نه اینکه به ظاهر ملایم‌تر باشد (دیمیجیان و همکاران، ۲۰۰۲).

 

۲- بی‌طرفی متحدانه

 

در بی‌طرفی متحدانه (جدایی از مشکل و اتحاد با هم) نیز هدف کمک به زوجین برای صحبت کردن راجع به مشکلاتشان بدون اتهام زدن و سرزنش کردن است، ولی در اینجا تأکید بر استفاده از بحث­های توصیفی و «بی‌طرفانه و خالی از احساس»، و تحلیل عقلانی مشکلات است نه صحبت­های دارای بار هیجانی. در این تکنیک با بهره گرفتن از راهبردهای مختلفی به زوج کمک می‌شود تا مشکل را به صورت دشمن مشترکی ببینند که هر دو باید با اتحاد با هم آن را حل کنند (دیمیجیان و همکاران، ۱۹۹۸). این تکنیک بسیار به تکنیک تمرکز ذهن در MBCT , DBT شبیه است. تمرکز ذهن را به طور خلاصه می‌توان «آگاهی غیرقضاوتی از لحظه‌ی حاضر» تعریف کرد، و در تکنیک بی‌طرفی متحدانه نیز زوجین تشویق می‌شوند راجع به مشکل به همان شکلی که هست و بدون قضاوت، گفتگو کنند. در هر دوی این فنون هدف کاهش واکنش‌های هیجانی (از طریق مواجهه بدون تقویت) و تسهیل حل کارآمد مشکل است. البته لازم به ذکر است در IBCT چند تکنیک دیگر نیز (از جمله پیوند همدلانه) «آگاهی غیرقضاوتی از حال» را تشویق می‌کنند، ولی آشکارترین محل برای تمرکز ذهن در IBCT تکنیک بی‌طرفی متحدانه می‌باشد (چپمن و کامتون، ۲۰۰۳).

 

ب) فنون تحمل

 

هدف فنون ایجاد تحمل نیز مانند فنون پذیرش کمک به زوجین برای دست برداشتن از تقلا برای تغییر دادن یکدیگر است. ولی اهداف بلندپروازانه‌تر فنون پذیرش را ندارند و بیشتر برای مشکلاتی استفاده می‌شوند که احتمالش کم باشد که به عنوان وسایلی برای صمیمیت بیشتر زوجین نقش ایفاء کنند. البته از این فنون در کنار فنون پذیرش نیز استفاده می‌شود (دیمیجیان و همکاران، ۲۰۰۲). مفروضه‌ی زیربنای این تکنیکها آن است که تلاش‌های زوجین برای جلوگیری، اجتناب یا فرار از رفتارهای منفی همدیگر می‌تواند عامل حفظ نیرومندی پاسخهای هیجانی منفی‌شان به آن رفتارها باشد. ‌بنابرین‏ این فنون شامل مواجهه نظام‌دار با رفتارهای منفی، تحت شرایطی که پاسخهای هیجانی منفی را کاهش می‌دهند، می‌باشند تا در اثر این تجارب و خاموشی و خوگیری حاصله کارکرد این رفتارها تغییر کند (چپمن و کامتون، ۲۰۰۳).

 

با این حال باید خاطرنشان شود که بعضی از انواع مشکلات مناسب مداخلات پذیرش یا تحمل نیستند. موقعیتهایی وجود دارند که باید نه پذیرفته شوند و نه تحمل، که آشکارترین آن خشونت خانگی یا کتک خوردن یکی از زوجین از دیگری است. موقعیتهای دیگری که ممکن است غیرقابل تحمل باشند عبارتند از سوء مصرف مواد، روابط خارج رابطه‌ زناشویی، رفتارهای وسواسی و سایر رفتارهایی که می‌توانند بهزیستی هر دوی زوجین را به خطر بیاندازند. افراد نباید در خانه های خودشان در معرض سوءرفتار یا خطر باشند. ‌بنابرین‏ ایجاد تحمل وسیله‌ای برای حفظ یک موقعیت غیرقابل تحمل نیست، بلکه هدف از آن کمک به زوجین برای تحمل آن دسته از رفتارهای طرف مقابل است که مخرب نیستند و احتمال تغییرشان هم کم است (دیمیجیان و همکاران، ۲۰۰۲).

 

تکنیک‌های اصلی ایجاد تحمل عبارتند از: «خاطرنشان کردن جنبه‌های مثبت رفتار منفی»، «انجام رفتار منفی در جلسه درمان»، «وانمودسازی رفتار منفی در خانه بین جلسات»، و «افزایش تحمل از طریق رسیدگی به خود».

 

۱- خاطرنشان کردن جنبه‌های مثبت رفتار منفی

 

در این تکنیک درمانگر گوش به زنگ یافتن مواردی است که از آن طریق رفتار منفی یکی از زوجین ممکن است جنبه‌های مثبتی برای دیگری داشته باشد (درحال یا در گذشته). جالب است که حوزه های تعارض بین زوجین اغلب همان حوزه هایی هستند که در گذشته آن ها را به هم جلب کرده‌‌اند. از سوی دیگر، رفتار منفی می‌تواند در حال حاضر هم با کمک به زوجین برای متوازن کردن همدیگر و فراهم آوردن توازن و تعادل بیشتری در بعضی حوزه های رابطه، کارکرد مفیدی برای زوج داشته باشد. برجسته کردن این جنبه‌ها توسط درمانگر می‌تواند به زوجین کمک کند تا منافع رفتارهایی را ببینند که در غیر این صورت ناراحت کننده تجربه می‌شدند. لازم به ذکر است این تکنیک مبتنی بر فهم کارکرد رفتار است، نه تلاش برای یافتن «نقطه‌ای روشن» یا صرفاً گذاشتن نام مثبتی بر روی یک رفتار. ‌بنابرین‏ این تکنیک با تکنیک “Positive reframing” در رویکرد شناختی تفاوت دارد. به علاوه توجه داشته باشید که لزوماًً هر رفتاری کارکرد مثبتی ندارد (مثلاً این که یکی از زوجین وقتی از دست دیگری عصبانی است ظرفها را بشکند). ضمناً در IBCT فرض بر این نیست که با این تکنیک مشکل زوج دیگر حل می‌شود، بلکه امید است افزایش تحمل زوجین نسبت به تفاوتهایشان آن ها را از ‌دام‌هایی که توسط تلاش برای تغییر دادن همدیگر ایجاد شده، آزاد کند که موجب رضایتمندی بیشتر آن ها شده و حتی آن ها را برای تغییر مهیاتر می‌کند (دیمیجیان و همکاران، ۲۰۰۲).

 

عرفا و فلاسفه هر یک تعریفی از زمان مطرح کرده ­اند. اما لازم نیست به زمان فکر کنیم و تعریفی از آن داشته باشیم. همین که آن را احساس کنیم کافی است. البته امروزه روی یک تعریف از زمان کار ‌می‌کنند. طبق این تعریف، زمان عبارت است از وسیله اندازه گیری فعالیت. ( رحیمی، ۱۳۸۱).

 

وقت موهبتی است که در این کره خاکی به هر یک از ما به رایگان عطا شده است و میزان آن برای همه یکسان است. موفقیت ما در زندگی بستگی به چگونگی استفاده از این گوهر گرانبها دارد. موفقیت هر شخص در زمینه تحقق اهداف و آرمان­هایش به مقدار قابل توجهی تابع استفاده مؤثر از وقت است. ( نصراصفهانی، ۱۳۸۱).

 

عرفا نیز به واسطه ماهیت ابزار شناختی خود، یعنی دل، از زبان نمادین استفاده ‌می‌کنند و زمان را دارای جنبه درونی می­دانند و از آن با اصطلاحاتی مانند وقت، آن ، دم ، یاد ‌می‌کنند. عرفا وقت خوش عارفانه را همانا نوعی بی­وقتی و رها شدن عارف از سیطره زمان و مکان می­دانند. (روبرتا، ترجمه مژده شیرازی منش و همکاران، ۱۳۸۳).

 

دین اسلام نیز اهمیت زمان را مورد تأیید قرار داده است. چنان که امام صادق ( ع) می­فرماید: « من استوی یوماه فهو مغبون» باید هر روز نسبت به روز قبل بهتر باشیم. (رضایی کرمی مقدم،۱۳۷۷).

 

ایرانیان نیز از زمان­های دور ساعت را می­شناختند و روایاتی که در شاهنامه راجع به ساعت و تنظیم وقت آمده جملگی گواه بر این است ساعت از نظر آنان همان مقدار زمانی بود که هم اکنون در جهان رایج است و گمان می­رود به جای ساعت واژه « پاس » به کار می­رفته است. (جنیدی، ۱۳۸۵).

 

در فرهنگ و ادب ایران نیز به اهمیت زمان و نحوه درست از آن اشاره شده است . خیام زمان را به پرنده­ای که بر سر شاخه­ای نشسته است تشبیه می­ کند ( شیخ نظامی ، به نقل از کرمی مقدم، ۱۳۷۷ ).

 

ولتر نویسنده، فیلسوف و متفکر بزرگ فرانسوی در یکی از کتاب­های خود از زبان دو تن از شخصیت­هایش به موضوع قابل تأملی اشاره می­ کند. یکی از شخصیت­ها از دیگری می­پرسد: « از تمام چیزهایی که در دنیا وجود دارد، چه چیزی سریع­ترین و کند­ترین است؟ چه چیز بلندترین و کوتاه ترین است؟ چه چیز بخش­پذیرترین و گسترده­ترین است؟ چه چیز در حد اعلای ندامت را به همراه ‌می‌آورد، ولی بیش از هر چیز دیگری مورد بی­توجهی قرار ‌می‌گیرد؟ چه چیز است که بدون آن هیچ کاری صورت نمی­پذیرد، کوچک­ترین چیزها را می­بلعد و به بزرگ­ترین­ها حیات می­بخشد؟ » و پاسخ می­شنود : « زمان » ( هیندل ، ترجمه شفیع­الهی، ۱۳۸۳).

 

از دیدگاه نظری جامعه شناسان نظام ارزشی هر فرد تحت تأثیر باورهای اوست و باورهای هر انسانی برخاسته از فرهنگی است که در آن رشد و نمو ‌کرده‌است. نوع نگاه فرهنگ و افراد جامعه به زمان، بر نحوه استفاده و عملکرد افرادی که در چارچوب ارزش­های آن قرار دارند، تأثیر می­ گذارد. زمان و نوع استفاده از آن یکی از عناصر و معیارهایی است که از طریق آن ‌می‌توان درباره کارآمد بودن و قدرت یک فرهنگ در زمینه بالندگی و خلاقیت افراد آن قضاوت کرد. ( بوریل و مورگان، ترجمه نوروزی ۱۳۸۳).

 

درگذشته، به دلیل نیازبه دانستن زمان کشت و برداشت محصول؛ کشاورزان فقط به اندازه ­گیری فواصل بلند زمانی توجه داشتند. آن­ها به هم زمانی دقیق کارانسانی نیازمند نبودند و به ندرت از واحدهای تحقیق برای اندازه ­گیری فواصل کوتاه زمانی استفاده می­کردند. آنان به طور معمول زمان را نه به واحدهای ثابتی نظیر ساعت یا دقیقه، بلکه به بخش­های بی­نظم و غیردقیقی که نمایانگر زمان مورد نیاز برای اجرای وظایف روزمره بود، تقسیم می­کردند، اما انقلاب صنعتی تصاویر ذهنی مردم درباره زمان را دگرگون کرد. در این دوره به جای فواصل زمانی مبهم، جوامع صتعتی به واحدهای بسیار دقیقی مثل ساعت، دقیقه و ثانیه نیاز داشتند که می­بایست استاندارد و از فصلی به فصل دیگر و از جامعه­ای به جامعه دیگر قابل تبدیل باشد.(سپورت، ترجمه خاکی، ۱۳۷۵ ).

 

۲-۲-۳٫ علل اتلاف زمان:

 

* در یک تقسیم ­بندی کلی، عوامل اتلاف زمان، به دو دسته تقسیم می­شوند:

 

* عوامل خارجی ( تماس­های تلفنی، ملاقات­کنندگان سرزده، سایر مزاحمت­ها و … )

 

* عوامل داخلی ( یا خودساخته، فقدان نظم مشخص، شلوغی میز، عدم تمایل به واگذاری کارها به دیگران، امروز را به فردا افکندن، فقدان تصمیم ­گیری مؤثر … )

 

اکثر ما تمایل داریم در بیان نقش عوامل خارجی وقت­کشی، اغراق کنیم و از آن­ها به عنوان عذرهای قانع­کننده استفاده نماییم. اما ریشه اصلی اتلاف زمان در خصلت­های فردی ما نهفته است که باید علل و عوامل آن را شناخت و برای درمان آن­ها گام­های مؤثری برداشت. ( سیدی، ۱۳۸۳ ).

 

برخی از علل و عوامل اتلاف زمان عبارتند از :

 

۱- بی­فکری و عمل­زدگی: به منظور دوری از این آفت باید به برنامه­ ریزی و اولویت­ بندی کارها پرداخت. در مدیریت زمان، تعیین هدف­ها و اولویت­های مربوط به کار از مهم­ترین امور به شمار می­رود، که با توجه به آن ‌می‌توان از به دام افتادن در امور جزئی و غیرضروری نجات یافت.

 

۲– بی­نظمی: فرد نامنظم علاوه بر اتلاف وقت خود باعث اتلاف زمان دیگران نیز می­ شود.

 

۳– پرحرفی و بیهوده­گویی: پرحرفی باعث اتلاف وقت می­ شود و انسان در آخر می­بیند از برنامه خود هم عقب مانده و چیزی به دست نیاورده است. پس بهتر است در جایی که لازم باشد حرف بزنیم و بیهوده­گویی نکنیم.

 

۴– اهمال­کاری: تعریف منجر به سنگین­تر شدن بار فرداها می­ شود و نگرانی از کارهای مانده و دشواری انجام آن­ها به مرور زمان، منجر به بیماری­های عصبی و یا بی ­تفاوتی نسبت به امور می­ شود و به دنبال آن بی­نظمی و عدم تعهد نسبت به مسئولیت ­ها رخ می­دهد و از همه مهم­ تر فرصت­ها از دست می­رود.

 

۵– تنبلی و بی­حوصلگی : فرد تنبل چون اهل کار نیست حتی هدف­های قابل دسترسی و آسان را نایافتنی می­بیند و به همین دلیل اوقات خود را به بطالت می­گذارند. عوامل تنبلی عبارتند از: «عوامل گرایشی» مانند عدم تمایل به قبول زحمت یا ناراحتی، ترس از شکست، عزت نفس کم، افسردگی، ملالت، خجالت، احساس تقصیر و … « عوامل شناختی» مانند اطلاعات ناکافی، مشخص نبودن اولویت­ها ، تردید داشتن، مطمئن نبودن درباره مسئله و ناتوانی در درک اقدام به جا و به موقع، تفکر منفی، هدف­های مبهم و …. و « عوامل خارجی و محیطی » مانند سردرگمی، نبود تشکیلات، سر و صدا، فشار کاری بیش از حد و … و « عوامل جسمانی» مانند خستگی، استرس، بیماری، ورزش نکردن، بی­تحرکی در طول روز، پشت میز نشستن و …. ( خطیبی، ۱۳۸۹ ).

 

پژوهش سهرابی (۱۳۹۱) با عنوان اثر بخشی برنامه درمانی خود بخشودگی بر مبنای مفاهیم قرآنی بر کاهش افسردگی زنان مطلقه که بر روی ۲۰ نفر به صورت آزمایشی انجام گرفت نتایج حاکی از آن بود که افزایش خود بخشودگی باعث کاهش افسردگی می شود.

 

تحقیق کاظمی (۱۳۸۸) با عنوان تأثیر آموزش بخشش درمانی بر کنترل خشم در دختران نوجوان بر روی ۵۰ نفر به روش تصادفی چند مرحله ایی نشان داد که آموزش بخشش درمانی بر کنترل خشم دختران نوجوان مؤثر است.

 

کیوان زاده و همکاران(۱۳۸۷) رابطه بین عفو و گذشت و سلامت روان را در دانشجویان علوم پزشکی ایران و تهران بررسی کرد. یافته ها نشان داد که دانشجویان دارای عفو و گذشت ‌بالا در بعد رفتاری افسردگی، اضطراب و مشکلات روابط بین فردی پایین تری داشتند همچنین دانشجویان دختری که از عفو و گذشت بالا در بعد عاطفی برخوردار بودند نیز خصومت کمتری را نشان داند و نمونه شامل ۳۵۰ دانشجوی پزشکی از دانشگاه های علوم پزشکی ایران و تهران بودند.

 

عسکری و همکاران (۱۳۹۱) به بررسی رابطه باورهای مذهبی و شادکامی با بخشودگی در دانشجویان دانشگاه آزاد اهواز پرداخت و نشان داد که بین باورهای مذهبی و بخشش همچنین بین شادکامی و بخشودگی رابطه مثبت معنی دار وجود دارد. تعداد نمونه ۳۰۰ دانشجو بود که به روش تصادفی طبقه ایی انتخاب شد.

 

پور اسمعلی و همکاران (۱۳۹۱) طی پژوهش بر روی ۴۳۰ نفر( ۲۰۱ پسر و ۲۲۹ دختر) از دانشجویان کارشناسی دانشگاه تبریز که به روش نمونه گیری تصادفی نسبی انتخاب شده بودند نشان داد که ‌روان‌رنجور خویی و وجدانی بودن به طور منفی و سازگاری به صورت مثبت قادر به پیش‌بینی معنی دار بخشش هستند .

 

محمدی (۱۳۹۱ ) با تحقیق بر روی دانش آموزان سال سوم متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی ۹۰-۹۱ و انتخاب ۳۵۴ دانش آموز به عنوان نمونه به روش تصادفی خوشه ایی چند مرحله ایی نشان داد که بین خود بخششی و عواطف مثبت و منفی و تعلل ورزی تحصیلی رابطه معنادار وجود دارد.

 

نتایج پژوهش زاهد بابلان و همکاران (۱۳۹۰) بر روی ۶۴۰۰ دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی که به روش نمونه گیری خوشه ایی ۱۲۰ دانشجو انتخاب شد ، بیانگر این بود که بخشش و سرسختی روانشناختی نقش مهمی در امید دانشجویان دارد و بین امید با سرسختی و امید با گذشت رابطه معنادار وجود دارد.

 

پژوهش احتشام زاده و همکاران (۱۳۸۷) نشان داد که برونگرایی و رو ان نژندی و بخشودگی و راهبردهای مقابله اسلامی و شادکامی همبستگی چند گانه وجود دارد. در این پژوهش جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی اهواز و دانشگاه شهید چمران اهواز بود و نمونه ۴۰۰ دانشجو (۲۰۶ نفر از دانشگاه آزاد و ۱۹۴ نفر از دانشگاه شهید چمران ) و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ایی بود.

 

تحقیقات خارجی انجام گرفته درباره بخشش و عاطفه

 

لاو و چاپمن^[۶۶] (۲۰۱۴) تأثیر نشخوار خشم و افسردگی را بر عوامل مرتبط با تجارب خودآگاهی (شرم، سرزنش خود و بخشودگی خود) و عواطف منفی در میان افراد با سطوح متفاوت اختلال شخصیت مرزی بررسی کرد . نمونه شامل ۱۲۰ شرکت کننده با اختلال شخصیت مرزی بود، یافته ها نشان داد نشخوارخشم و افسردگی عواطف منفی را افزایش و عواطف مثب را کاهش می‌دهد همچنین بر تجارب خودآگاه مؤثر است .

 

کلی^[۶۷] و همکاران (۲۰۱۳) نشانگان افسردگی و نیازهای فردی را به عنوان واسطه بخشش و رفتار خودکشی در میان بیماران مراقبتی اولیه روستایی مطالعه کردند. نمونه ۱۰۱ بزرگسال استخدام در یک کلنیک روستایی بود، یافته ها بیانگر این بود نشانه های افسردگی و بخشش خود بر رفتار خودکشی اثر غیر مستقیم دارد همچنین نشانه های افسردگی به عنوان یک میانجی اثر غیر مسقیم بر بخشش خود و دیگران دارد .

 

پارک^[۶۸] و همکاران (۲۰۱۳) درمان مبتنی بر عفو و بخشش را برای قربانیان پرخاشگری نوجوان زن کره جنوبی به کار بردند، نمونه شامل ۴۸ زن قربانی پرخاشگری نوجوان (سن ۱۲ تا ۲۱ سال )بود،یافته نشان داد بخشش کاهش قابل توجهی در خشم، اسناد خصمانه، تجاوز و بزهکاری دارد.

 

برنت^[۶۹] و همکاران (۲۰۰۹) نقش واسطه ایی نشخوار، همدلی و بخشش را در رابطه سبک دلبستگی اینزورث و نشانگان افسردگی مطالعه کردند . در این بررسی نمونه ۲۲۱ (۱۴۱زن و ۸۰ مرد) بود. نتایج بیانگر این بود که بخشش نقش واسطه ایی بین نشانگان افسردگی و دلبستگی اینزوت دارد.

 

پژوهش لاولر^[۷۰]– روو و همکاران (۲۰۰۸) نشان داد گذشت به طور منفی با خشم رابطه دارد، در سطح هیجانی گذشت باعث کاهش احساسات منفی مانند خشم و نفرت می شود ( مالکوم و گرین برگ^[۷۱]، ۲۰۰۰)، گذشت با کاهش خشم، افسردگی و اضطراب رابطه دارد ( هویت^[۷۲] و همکاران ، ۲۰۰۰؛ نقل از خجسته مهر و همکاران، ۱۳۸۸).

 

مک کالوگ و همکاران (۲۰۰۳) معتقد است افرادی که تجربه هیجانی منفی درباره حوداث مختلف دارند میل به بخشیدن در آن ها کاهش می‌یابد. زیرا قادر به پذیرش عواطف مثبت و حذف احساسات منفی خود نیستند.

 

یافته های اونگ و ارکت^[۷۳] (۲۰۰۶) نشان می‌دهند که عاطفه مثبت و بخشش رابطه مثبت و معنی داری با هم دارند. ‌بنابرین‏ عاطفه مثبت منجر به رضایتمندی و بخشش بیشتر در قبال حوادث منفی می‌گردد.

 

یافته های لاولر وپفیری^[۷۴] (۲۰۰۶) در سربازان مبتلا به اختلال فشار روانی پس آسیبی نشان می‌دهد که عواطف مثبت منجر به احساس رضایت از زندگی، شکرگزاری و بخشش خواهد شد( بساک نژاد، ۱۳۹۱) .

 

هموند، بنکز و متیس^[۷۵](۲۰۰۶) معتقدند که بخشش با عواطف، شناخت‌ها و رفتارهای مثبت بروز می‌کند. وقتی فرد تصمیم می‌گیرد تا رفتارهای فرد خطا کار را ببخشد یک تغییر در تجربه عاطفی خود احساس می‌کند.

 

مطالعه ماگر و پری^[۷۶] (۱۹۹۲) روی جمعیتهای مختلف از جمله افسران ویژه ارجاعی به مراکز مشاوره و افراد مطلقه نشان می‌دهد که بخشش بین فردی رابطه معکوسی با عاطفه منفی دارد ، برای بخشش نیاز است تا فرد آسیب دیده از پاسخهای عاطفی و هیجانی منفی رهایی یابد و پاسخهای هیجانی مثبت را در خود تقویت کند .

 

تنگنی^[۷۷] و همکاران (۱۹۹۸؛ نقل از زندی پور و یادگاری، ۱۳۸۶) بین تمایل به بخشیدن دیگران و علائم افسردگی و خصومت رابطه منفی به دست آورده اند .

 

مطالعه فریدمن و انرایت^[۷۸] (۱۹۹۶) نشان داده‌اند که علایم اضطراب، افسردگی و خشم در نتیجه بخشودگی کاهش می‌یابد.

 

مالتبی و دی و باربر(۲۰۰۴) طی پژوهشی بر روی ۳۲۰ نفر ۱۸ تا ۵۰ ساله (۱۵۳ مرد و ۱۶۷زن ) مشاهده کردند که گذشت با دومؤ لفه سلامت روان یعنی عاطفه مثبت و خشنودی از زندگی رابطه مثبت دارد. بررسی ویتولت و واندرلان^[۷۹] (۲۰۰۱، برگرفته از زندی پور و یادگاری، ۱۳۸۶) حاکی از آن بود که اشتغال ذهنی با تصور نبخشیدن، عاطفه منفی و استراتژیهای فیزیولوژیک را ایجاد می‌کند.

 

ساب کوویاک^[۸۰] و همکاران (۱۹۹۵) در نوجوانان و والدین آن ها دریافتند که نمرات کم در بخشش با افسردگی رابطه ندارد اما با اضطراب بیشتر رابطه دارد .

 

مشاهدات کلینیکی فیتزگیبونز، هانتر^[۸۱]( ۱۹۷۸ ) و کافمن^[۸۲] (۱۹۸۶) نشان دهنده این بود که مشاوره بخشودگی^[۸۳]، خشم، اضطراب و افسردگی روانی را در مراجعان کاهش می‌دهد( زندی پور و یادگاری، ۱۳۸۶).

 

در سال­های اخیر شواهدی مبنی بر شیوع بالای HIV در گروه ­های مصرف‌کننده‌ غیر تزریقی مواد در ایران منتشر شده است. نتایج مطالعه مرور سیستماتیک امین اسماعیلی و همکاران که در سال ۲۰۱۲ منتشرشده، نشان داده است که شیوع عفونت با این ویروس در مطالعاتی که پیش از سال ۲۰۰۵ انجام‌شده بودند، ۶/۱ درصد بوده و این رقم برای مطالعات انجام‌شده بعد از سال ۲۰۰۵ به ۴/۵ درصد رسیده است. اگرچه تاکنون مصرف‌کنندگان غیر تزریقی مواد، به عنوان «افراد در معرض بیشترین خطر ابتلا» در نظر گرفته نشده بودند، ولی به نظر می‌رسد ایران با اپیدمی متمرکز در این گروه خاص جمعیتی نیز روبرو شده است و قرار دادن این گروه، به عنوان گروه جمعیتی آسیب‌پذیر در برنامه های پیشگیری از HIV منطقی به نظر می‌رسد (امین اسماعیلی و همکاران، ۲۰۱۲).

 

در چند سال اخیر نشانه­هایی حاکی از افزایش نقش انتقال جنسی HIV در ایران رخ داده است. سهم موارد شناسایی‌شده‌ ابتلا از راه انتقال جنسی، به طور مداوم در سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۹ افزایش‌یافته و شیوع HIV در زنان تن فروش به ۵/۴ درصد رسیده است. اغلب زنان تن­فروش از کاندوم استفاده نمی‌کنند، تعدد روابط جنسی در مصرف‌کنندگان تزریقی نیز امری متداول بوده و اغلب بدون استفاده از کاندوم صورت می‌گیرد. علاوه بر این، نشانه هایی از رخداد روابط جنسی پرخطر در جوانان نیز مشاهده می‌شود. همچنین در چند سال اخیر نشانه هایی آشکار از افزایش شیوع مصرف ترکیبات متاآمفتامینی و افزایش رفتارهای جنسی پرخطر بعد از مصرف این ترکیبات نیز موجب نگرانی­های جدی شده است. به همین علت برای کنترل همه‌گیری، ارائه مداخلاتی که باعث کاهش روابط جنسی پرخطر گردند، لازم به نظر می‌رسد (شادلو و همکاران، ۱۳۹۲).

 

در چند سال اخیر تعداد زنان مبتلا به HIV نیز در ایران افزایش یافته است. با افزایش تعداد مادران باردار مبتلا به HIV، بر تعداد کودکان مبتلا نیز در چند سال اخیر افزوده شده است. هر چند هنوز تعداد کودکان مبتلا اندک است، ولی در صورت عدم گسترش مداخلات مؤثر پیشگیری، انتقال از مادر به کودک می‌تواند مشکل­زا شود. انتقال HIV در ایران از راه انتقال خون، به طور کامل کنترل شده و ضروری است اقدامات کنترلی باقوت بیشتر و بهره‌گیری از روزآمدترین امکانات ادامه یابد (رحیمیان بوگر، ۱۳۸۸).

 

۲-۲-۱۰ درمان بالینی

 

پزشکانی که با بیماران مبتلا به HIV سر و کار دارند، باید از اطلاعات به‌روز در خصوص درمان این بیماران برخوردار باشند. مراقبت و پیگیری این بیماران شامل معاینه‌ی بالینی، پایش سیستم ایمنی، درمان ضد ویروسی، پیشگیری از عفونت‌های فرصت‌طلب، درمان اختلالات نورولوژیک و روان‌پزشکی، درمان عفونت‌های همزمان از جمله سل، هپاتیت B و C، تنظیم خانواده و مراقبت‌های کلی بهداشتی می‌باشد (دتلز و همکاران، ۱۹۹۸؛ نقل از شادلو و همکاران، ۱۳۹۲).

 

۲-۲-۱۱ انواع مشاوره HIV

 

۲-۲-۱۱-۱ مشاوره پیشگیری از عفونت HIV

 

در این روش، مشاور به مراجع برای شناسایی و کاهش رفتارهای پرخطر کمک می‌کند. مشاور می‌تواند از راهبُردهای متنوعی استفاده کند. این راهبردها می‌توانند ساده و صرفاً شامل ارائه­ اطلاعات بوده و یا این که پیچیده­تر بوده و روش‌های درمانی مبتنی بر شواهد را شامل شوند، مانند مصاحبه‌ انگیزشی، روش‌های حل مسئله، روان‌درمانی‌های کوتاه مدت بین فردی و درمان شناختی رفتاری. مشاوره پیشگیری در جلسات مشاوره پیش از آزمایش و پس از آزمایش و نیز در طول مدت بیماری به کار می­رود. مشاوران می­باید به طور مداوم چالش‌هایی را که بیماران برای تداوم تغییر رفتار با آن مواجه هستند، ارزیابی نموده و راهبردهای عملی برای این چالش‌ها توصیه نمایند. به عنوان مثال، ‌در مورد بیماران دچار وابستگی به مواد، راهبردهای کاهش آسیب و درمان نگه‌دارنده برای وابستگی، می‌تواند توصیه شود (شادلو و همکاران، ۱۳۹۲).

 

 

۲-۲-۱۱-۲ مشاوره­ی پیش از آزمایش

 

مشاوره پیش از آزمایش، یک مشاوره محرمانه بوده که به فرد امکان انتخاب آگاهانه ‌در مورد انجام آزمایش HIV را می‌دهد. بر اساس دستورالعمل سازمان جهانی بهداشت، این تصمیم باید کاملاً به فرد واگذار شود و هیچ اجباری در کار نباشد. برای این انتخاب آگاهانه، فرد باید فواید و پیامد انجام آزمایش را بداند. مشاور از فرد در مقابل مشکلات بالقوه­ی روان‌شناختی، قانونی و بهداشتی آشکار شدن وضعیت ابتلای وی حمایت می‌کند. مشاور همچنین، ظرفیت فرد برای مقابله با نتیجه‌ مثبت احتمالی را ارزیابی نموده، اطلاعاتی ‌در مورد HIV ارائه کرده و برای کاهش خطر انتقال وارد مشاوره پیشگیرانه می‌شود. در حالی که مشاوره فردی روش استاندارد برای مراجعین است، مدل­های جایگزین مانند جلسات برای زوجین و مشاوره گروهی نیز برای مشاوره پیش از آزمایش وجود دارند (شادلو و همکاران، ۱۳۹۲).

 

۲-۲-۱۱-۳ مشاوره بعد از آزمایش

 

در این نوع مشاوره، مشاور باید اطمینان حاصل کند که مراجع مفهوم نتیجه‌ آزمایش خود (چه مثبت و چه منفی) را درک ‌کرده‌است. در موارد ابتلا، مشاوره پس از آزمایش به فرد برای سازگاری با زندگی همراه با عفونت HIV کمک می‌کند.

 

خودکشی فرد مبتلا، یک چالش عمده برای مشاوران محسوب می‌گردد. در افراد مبتلا به HIV، احتمال اقدام به خودکشی طی دو دوره افزایش می‌یابد: به صورت تکانشی هنگامی که فرد برای اولین بار تشخیص داده می‌شود؛ و دیگر در اواخر سیر بیماری که اثرات عفونت بر سیستم اعصاب مرکزی ظاهر گشته، فرد توانایی کسب درآمد را از دست داده و احساس می‌کند که باری بر دوش خانواده شده است. مشاوران باید خطر خودکشی را در سیر بیماری ارزیابی نموده و بتوانند این قبیل افکار را مدیریت نمایند.